บทที่ 18 ตอนที่ 18

มือเรียวสีขาวสะอาดที่หลังมือยังเปียกชื้นเพราะพึ่งจะเช็ดน้ำตาที่เอ่อล้นเต็มใบหน้ากำลูกบิดประตูห้องไว้แน่น ลมหายใจหนักหน่วงถูกสูดลึกเข้าไปในปอดเฮือกใหญ่ราวกับต้องการเรียกความมั่นใจให้กับตัวเอง ก่อนจะดึงประตูออกแผ่วเบา

“กลับมาแล้วหรือนิดา ทำไมวันนี้กลับเร็วนักล่ะ พึ่งห้าโมงกว่าๆ เอง หรือว่ารถไม่ติด” น...